Modlitwy z kategorii „Samotność”, oparte na Biblii, do czytania lub słuchania.
Gdy czuję się samotny
Zwróć się ku mnie i zmiłuj się nade mną, bo jestem nędzny i opuszczony.
Panie, dziś samotność ciąży mi bardziej niż zwykle. W domu jest cicho i nikt nie dzwoni. Jak psalmista mówię Ci, że jestem samotny i strapiony, i proszę, spójrz na mnie z miłosierdziem. Ty się nie oddalasz, gdy innych nie ma. Przypomnij mi, że Twoja obecność wypełnia to miejsce i że moje życie ma dla Ciebie wartość. Daj mi pokój na tę noc i odwagę, abym jutro poszukał kogoś, z kim mogę porozmawiać. Otwórz moje oczy na ludzi, których stawiasz blisko mnie. W imię Jezusa. Amen.
On wymierza sprawiedliwość sierocie i wdowie i miłuje przybysza, dając mu chleb i odzież. Miłujcie więc i wy przybysza, bo sami byliście przybyszami w ziemi Egiptu.
Ojcze, jestem daleko od mojej ziemi i czasem czuję się obcy wszędzie. Tęsknię za rodziną, za moim językiem, za smakami i ulicami mojego dzieciństwa. Twoje słowo mówi, że kochasz przybysza i dajesz mu chleb i odzienie. Dziękuję, że nie patrzysz na mnie jak na obcego. Strzeż moich bliskich, którzy są daleko, i pocieszaj moje serce, gdy tęsknota ściska. Pomóż mi zapuścić tu korzenie, nie zapominając, skąd pochodzę, i postaw na mojej drodze dobrych ludzi, którzy mnie przyjmą. Proszę o to w imię Jezusa. Amen.
Aż do waszej starości ja jestem ten sam i aż do siwizny będę was nosić. Ja was uczyniłem, ja też nosić będę; ja mówię, będę was nosił i was wybawię.
Wierny Boże, moje lata minęły i wielu z tych, których kochałem, już nie ma. Dni są długie i czasem czuję, że świat o mnie zapomniał. Ale Ty obiecałeś nosić mnie aż do starości i do siwizny. Ty mnie uczyniłeś i Ty wciąż mnie nosisz. Zabierz ode mnie smutek poczucia, że jestem ciężarem. Daj mi radość z małych rzeczy: odwiedzin, telefonu, szczerej rozmowy. A dopóki mam siły, naucz mnie modlić się za innych i dalej dawać miłość. W imię Jezusa. Amen.
On uzdrawia skruszonych w sercu i opatruje ich rany.
Miłosierny Ojcze, skończyła się relacja, która była dla mnie ważna, i czuję pustkę, której nie wiem, jak wypełnić. Bolą mnie wspomnienia i trudno mi wyobrazić sobie przyszłość. Ty leczysz złamanych na duchu i opatrujesz ich rany. Połóż swoją rękę na tej ranie. Uwolnij mnie od urazy, a także od winy, która nie do mnie należy. Pomóż mi wypłakać to, co trzeba wypłakać, i nie podejmować decyzji pod wpływem bólu. Otocz mnie przyjaciółmi, którzy będą przy mnie, i przypomnij mi, że moja wartość nie zależy od tego, czy ktoś przy mnie zostanie. W imię Jezusa. Amen.
Oto nadchodzi godzina, a nawet już nadeszła, że rozproszycie się każdy w swoją stronę, a mnie zostawicie samego. Ale nie jestem sam, bo Ojciec jest ze mną.
Boże, który mnie znasz, jestem otoczony ludźmi, a mimo to czuję się samotny. Rozmawiam, uśmiecham się i pracuję, ale nikt zdaje się naprawdę nie wiedzieć, co noszę w sobie. Jezusa także zostawili samego Jego przyjaciele, a mimo to powiedział, że nie jest sam, bo Ty byłeś z Nim. Daj mi tę samą pewność. Znasz mnie całkowicie i kochasz mnie. Pomóż mi roztropnie otworzyć serce przed kimś zaufanym i przestać chować się za uśmiechem. Niech także ja umiem dostrzec innych, którzy czują się tak samo. W imię Jezusa. Amen.
Bóg samotnym daje dom, więźniów uwalnia z oków, ale oporni mieszkają w suchej ziemi.
Dobry Boże, Ty osadzasz samotnych w rodzinie. Proszę Cię, uczyń to w moim życiu. Potrzebuję prawdziwych przyjaciół i wspólnoty, w której mogę wzrastać, służyć i być znanym. Prowadź mnie do Kościoła, w którym żyje się Twoją miłością, i daj mi odwagę, abym zrobił pierwszy krok: przywitał się, przyjął zaproszenie albo wrócił, nawet jeśli na początku będzie trudno. Zabierz mój lęk przed odrzuceniem. A gdy znajdę to miejsce, uczyń mnie dobrym przyjacielem dla innych, kimś, kto słucha i towarzyszy. W imię Jezusa. Amen.
